26 II 2006
     NR 9 (583)
     ROK XLIX

z życia diecezji - Dekanat Chełmża

Anna Rejman, Bartosz Wajda

Tablica pamiątkowa ku czci ks. H. Bagińskiego

26 grudnia 2005 r. minęły trzy lata od śmierci proboszcza ks. kan. Henryka Bagińskiego (1932-2002). W tym dniu odbyła się uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej jego wieloletnią i owocną pracę na rzecz parafii św. Mikołaja w Papowie Biskupim. Poświęcenia tablicy dokonał obecny proboszcz ks. kan. Stanisław Szuca, odprawiając wcześniej Mszę św. w intencji swojego poprzednika.

Rada gminy już w pierwszą rocznicę śmierci uhonorowała wieloletniego proboszcza ks. kan. Henryka Bagińskiego tytułem „Zasłużony dla gminy Papowo Biskupie”, jednak z powodu budowy nowej wieży dopiero teraz możliwe było zamontowanie kamiennej tablicy ze szwedzkiego granitu, o wym. 80 x 120 cm. Na tablicy, umieszczonej wewnątrz kruchty kościoła po lewej stronie przy wejściu na wieżę, znajduje się napis: „Zasłużony dla gminy Papowo Biskupie Księdzu kanonikowi Henrykowi Bagińskiemu Proboszczowi parafii p.w. Św. Mikołaja w Papowie Biskupim w latach 1965-2001 w uznaniu za zasługi duszpasterskie i społeczne, za owocne działania na rzecz parafii, gminy i wszystkich jej mieszkańców - Rada Gminy Papowo Biskupie dnia 27.XII A.D.2003”.

Pochodzący z Zakrzewa (powiat Działdowo) ks. kan. Henryk Bagiński otrzymał święcenia kapłańskie w 1957 r. Jako wikariusz pracował w Rogóźnie, w Nowej Cerkwi oraz w Chełmży. Od 1965 r. najpierw jako administrator, następnie jako proboszcz prowadził parafię w Papowie Biskupim aż do jesieni 2001 r., kiedy to choroba uniemożliwiła mu dalsze pełnienie kapłańskiej posługi. Decyzją bp. Andrzeja Suskiego jego obowiązki przejął ks. kan. Stanisław Szuca. Jeszcze przez ponad rok ks. Henryk zmagał się z ciężką, nieuleczalną chorobą. Zmarł 26 grudnia 2002 r., w drugim dniu świąt Bożego Narodzenia. Przez całe swe życie dał się poznać jako wielki społecznik. Z jego inicjatywy przeprowadzono liczne budowy i remonty, m. in. kapitalny remont kościoła, budowę kaplicy Bożego Miłosierdzia w Bartlewie, budowę kostnicy i groty Matki Boskiej z Lourdes. W pamięci parafian pozostał jako osoba niezwykle otwarta, serdeczna, a przede wszystkim skromna. Pomimo swych licznych obowiązków, zawsze znajdował choćby chwilę czasu, aby służyć parafianom swym wsparciem duchowym.


*  *  *

 indexpowrótarchiwum